İman Üzerine Hadisler 3

Ebu Hureyre (r.a.)
Allah Resulü’nün (a.s.) şöyle buyurduğunu nakletmiştir: “Babalarınızı terk etmeyiniz. Her kim babasını reddederek terk ederse, nankörlük yapmış olur.”
Sahih-i Müslim’deki hadis numarası: 94

Sa’d b. Ebu Vakkas (r.a.) şöyle anlatır:
Ben şu kulaklarımla, Allah Resulü’nün (a.s.), “Her kim müslüman olduğu halde babasından başkasına, babası olmadığını bilip dururken babalık nesebi iddia ederse, o kişiye Cennet haramdır” buyurduğunu duymuşumdur.
Sahih-i Müslim’deki hadis numarası: 95

Abdullah b. Mesûd’un (r.a.) naklettiğine göre:
Allah Resulü (a.s.) şöyle buyurmuştur: “Müslümana sövmek fasıklık ve onu öldürmek için dövüşmek küfürdür.”
Sahih-i Müslim’deki hadis numarası: 97

Cerir’in (r.a.) bildirdiğine göre:
Hz. Peygamber (a.s.) Veda haccında kendisine: “Halkı sustur da beni dinlesinler” diye emretti. Sonra da şöyle buyurdu: “Benden sonra birbirlerinizin boyunlarını vuran kâfirler durumuna dönüşmeyiniz.”
Sahih-i Müslim’deki hadis numarası: 98

Zeyd b. Halid Cühenî’nin (r.a.) anlattığına göre:
Allah Resulü (a.s.) Hudeybiye’de geceleyin yağmış olan yağmurdan sonra kendilerine sabah namazı kıldırdı. Namazı bitirince yüzünü cemaate döndürdü ve: “Bilir misiniz, Rabbiniz ne buyurdu?” diye sordu. Allah ve Resulü en iyi bilendir, dediler. Allah Resulü: “Allah, kullarımdan kimi bana iman etmiş, kimi de kâfir olarak sabahladı. Her kim Allah’ın ihsanı ve rahmetiyle üzerimize yağmur yağdı dediyse işte o, bana iman etmiş, yıldıza iman etmemiştir. Her kim de şu şu sebeplerle üzerimize yağmur yağdı dediyse işte o, bana değil, yıldıza iman etmiştir, buyurmuştur” buyurdu.
Sahih-i Müslim’deki hadis numarası: 104

Enes’in (r.a.) naklettiğine göre:
Allah Resulü (a.s.) şöyle buyurmuştur: “Münafığın alâmeti Ensar’a buğzetmesi, müminin alâmeti ise Ensar’ı sevmesidir.”
Sahih-i Müslim’deki hadis numarası: 108

Berâe (r.a.)
Hz. Peygamber’den (a.s.) şu hadisi naklederek Ensar hakkında şöyle buyurmuştur: “Ensar’ı ancak mümin olan sever ve onlara münafık olandan başkası da buğz etmez. Onları seveni Allah sever, onlara buğzedene ise Allah da buğzeder.”
Sahih-i Müslim’deki hadis numarası: 110

Abdullah b. Ömer’in (r.a.) naklettiğine göre:
Allah Resulü (a.s.) şöyle buyurmuştur: “Ey kadınlar topluluğu! Sadaka verin ve çokça bağışlanma dileyin. Çünkü ben Cehennemliklerin çoğunun sizlerden olduğunu gördüm” buyurdu. Bunun üzerine onlardan aklı başında ve vakarlı bir kadın: “Bizim neyimiz var ki Cehennemliklerin çoğu olmuşuz! Ey Allah’ın Resulü?” diye sordu. Allah Resulü: “Çünkü siz (ötekine berikine) çokça lânet eder, kocalarınızın yaptığı iyiliklere nankörlük (küfran) gösterirsiniz. Akıllı ve ihtiyatlı bir kimsenin aklını sizin kadar eksik akıllı, eksik dinli hiç bir kimsenin çelebileceğini görmedim” buyurdu. Kadın: “Ey Allah’ın Resulü! (Peki) Akıl ve din noksanlığı nedir?” dedi. Allah Resulü buyurdu ki: “Akıl noksanlığına gelince, iki kadının şahadeti bir erkeğin şahadetine denk olur. İşte bu, akıl noksanlığıdır. Birçok geceler bekler, namaz kılmazsın, Ramazanda da (bir müddet) oruç tutmazsın. İşte din noksanlığı da budur.”
Sahih-i Müslim’deki hadis numarası: 114

Ebu Hureyre’nin (r.a.) naklettiğine göre:
Allah Resulü’ne (a.s.) hangi amel daha faziletlidir? diye soruldu. Allah Resulü: “Allah’a imandır” buyurdu. Sonra nedir? denildi: “Allah yolunda cihat etmektir” buyurdu. Bundan sonra nedir? denildiğinde: “Kabul olunan hacdır” buyurdu.
Sahih-i Müslim’deki hadis numarası: 118

Ebu Zerr’in (r.a.) naklettiğine göre:
Hz. Peygamber’e: Ey Allah’ın Resulü! Amellerin en faziletlisi hangisidir? diye sordum. (Efendimiz de), “Allah’a iman etmek ve onun yolunda cihat etmektir” buyurdu. Hangi köleyi hürriyete kavuşturmak daha faziletlidir? dedim. “Sahibine göre en güzel ve en pahalı olanı” buyurdu. Eğer bunları yapamaz isem? deyince, “Yapana yardım edersin, yahut beceriksiz olan kimseye iş yapıverirsin” buyurdu. Ey Allah’ın Resulü! Amelin bazısını yapamazsam ne buyurursunuz, dedim. “Kendini insanlara kötülük yapmaktan alıkoyarsın. İşte bu da nefsine karşı senden bir sadakadır” buyurdu.
Sahih-i Müslim’deki hadis numarası: 119

Abdullah b. Mesûd (r.a.) şöyle nakletmiştir:
Allah Resulü’ne (a.s.): Hangi amel en faziletlidir? diye sordum. “Vaktinde namaz kılmaktır” buyurdu. Sonra hangisidir? dedim: “Ebeveyne iyilik etmektir” buyurdu. Sonra hangisidir? dedim: “Allah yolunda cihat etmektir” buyurdu. Kendilerine sıkıntı vermiş olmasaydım daha çok soru soracaktım.
Sahih-i Müslim’deki hadis numarası: 120

Abdullah b. Mesûd (r.a.) şöyle anlattı:
Allah Resulü’ne (a.s.), Allah katında hangi günah en büyüktür? diye sordum. “Seni yaratmış olduğu halde Allah’a bir ortak (eş) uydurmandır” buyurdu. Muhakkak bu, çok büyüktür, dedim. Sonra hangisidir? dedim. “Sonra seninle beraber yemesinden korktuğun için çocuğunu öldürmendir” buyurdu. Sonra hangisidir? dedim. “Sonra komşunun hanımı ile zina etmendir” buyurdu.
Sahih-i Müslim’deki hadis numarası: 124

Ebu Bekra (r.a.) şöyle anlatır:
Allah Resulü’nün (a.s.) yanında bulunuyorduk. Üç defa “Büyük günahların en büyüğünü size söyleyeyim mi?” buyurdu. Sonra onları şu şekilde saydı: “Allah’a şirk koşmak, ebeveyne eziyet etmek ve yalan yere şahadet etmektir (yahut: Yalan söylemektir).” Allah Resulü dayanmakta iken doğrulup oturdu ve bu son sözü durmadan tekrar ediyordu. O derece tekrarladı ki hatta biz; keşke sussa, diyorduk.
Sahih-i Müslim’deki hadis numarası: 126

Enes’in (r.a.) naklettiğine göre:
Hz. Peygamber (a.s.) büyük günahlar olarak şunları saydı: “Allah’a ortak koşmak, ebeveyne eziyet etmek, cana kıymak ve yalan söylemektir.”
Sahih-i Müslim’deki hadis numarası: 127

Ebu Hureyre’nin (r.a.) naklettiğine göre:
Allah Resulü (a.s.), “Helak edici olan yedi şeyden uzak durunuz” buyurdu. Ey Allah’ın Resulü! Onlar nedir? denildi. Allah Resulü: “Allah’a şirk koşmak, sihir yapmak, bir hak karşılığı olması dışında Allah’ın haram kıldığı bir cana kıymak, yetim malı yemek, faiz (yoluyla elde edilen kazancı) yemek, düşmana hücum sırasında harpten kaçmak, zinadan uzak durmuş (onu hatırından bile geçirmeyen) müslüman kadınlara zina isnat etmek” buyurdu.
Sahih-i Müslim’deki hadis numarası: 129

Abdullah b. Amr b. As’ın (r.ahm.) anlattığına göre:
Allah Resulü (a.s.): “Kişinin ebeveynine sövmesi büyük günahlardandır” buyurdu. Ey Allah’ın Resulü! Kişi ebeveynine söver mi? dediler. “Evet, bir kimse başkasının babasına söver, o da onun babasına söver. Yine bir kimse, başkasının annesine söver, o da, onun annesine söver” buyurdu.
Sahih-i Müslim’deki hadis numarası: 130

Abdullah b. Mesûd’un (r.a.) naklettiğine göre:
Allah Resulü (a.s.) “Herhangi bir şeyi Allah’a ortak koşarak ölen kimse Cehenneme girer” buyurdu. Ben de: Herhangi bir şeyi Allah’a ortak koşmayarak ölen kimse de Cennete girer, dedim.
Sahih-i Müslim’deki hadis numarası: 134

Ebu Zerr (r.a.) anlatmıştır:
Hz. Peygamber (a.s.) “Cebrail (a.s.) bana gelip, Ümmetimden hiç bir şeyi Yüce Allah’a ortak koşmadan ölenin, Cennete gireceğini müjdeledi” buyurmuştur. Bunun üzerine ben, o adam zina etmiş ve hırsızlık yapmış olsa da mı? dedim. Hz. Peygamber, “Zina etmiş ve hırsızlık yapmış olsa da” buyurdu.
Sahih-i Müslim’deki hadis numarası: 137

Mikdad b. Esved (r.a.)
Hz. Peygamber’e (a.s.) şu şekilde bir soru sorduğunu nakletti: Ey Allah’ın Resulü! Şöyle bir mesele hakkında ne buyurursun? Ben kâfirlerden bir kişi ile karşılaşsam, benim ile vuruşsa da benim iki elimden birini kılıcı ile kesip koparsa, sonra benden kaçıp bir ağaca sığınsa ve: Ben Allah için müslüman oldum, la ilahe illallah dese, ben onu bu tevhit kelimesini söyledikten sonra öldürebilir miyim? Allah Resulü (a.s.): “Hayır, onu öldürme” buyurdu. Ben, ey Allah’ın Resulü, o benim elimi kesti, sonra da bu sözü söyledi. Onu öldüremez miyim? dedim. Allah Resulü (a.s.) şöyle buyurdu: “Sakın onu öldürme. Eğer öldürürsen o senin onu öldürmezden evvelki vaziyetindedir, (Çünkü müslüman olmuştur, kanı korunmuştur). Sen de onun söylediği tevhit kelimesini söylemesinden evvelki vaziyetindesin (çünkü kanın kısas ile mubah olmuştur).”
Sahih-i Müslim’deki hadis numarası: 139

Usame b. Zeyd (r.a.) şöyle nakletmiştir:
Allah Resulü (a.s.) bizi bir seriye hâlinde (cihada) göndermişti. Cuheyne kabilesinden Hurakat’a bir sabah baskın yaptık. O sırada ben bir adama yetiştim. O, la ilahe illallah, dedi. Ben kargımı ona sapladım. Bu işten gönlüme bir şüphe düştü. Sonra bunu Hz. Peygamber’e anlattım. Allah Resulü (a.s.): “La ilahe illallah dediği halde onu niçin öldürdün?” diye sordu. Ben, ey Allah’ın Resulü! O, bunu ancak silahtan korktuğu için söylemiştir, dedim. “Onu kalbinden söyleyip söylemediğini bilmen için kalbini mi yardın?” buyurdu ve bu soruyu bana karşı hiç durmadan tekrar ediyordu. Nihayet ben o gün müslüman olaydım (da bunları duymasaydım) diye temenni ettim. (Hadisi rivayet eden dedi ki) Sa’d Allah’a yemin ederim ki, Üsame’yi kastederek, iki karıncıklı öldürmeye kalkışmadıkça ben hiç bir müslümanı öldürmem, dedi. (Ravi der ki) Birisi ona: Allah, fitne ortadan kalkıp din tamamiyle Allah’ın oluncaya kadar onlarla savaşınbuyurmadı mı? dedi. Bunun üzerine Sa’d “Biz, hiç bir fitne kalmayıncaya kadar savaştık. Sen ve arkadaşların ise bir fitne meydana gelsin diye harp etmek istiyorsun” karşılığını verdi.
Sahih-i Müslim’deki hadis numarası: 140

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: